Longnan ontwikkelt zich tot China's snelstgroeiende olijfoliehub

Samenvatting

Het artikel bespreekt de groei van de Chinese olijfolie-industrie in Longnan, provincie Gansu, waar de grootste olijfgaarden en -fabrieken van het land zich bevinden. De olijfindustrie in de regio genereert jaarlijks miljarden renminbi, voorziet in de behoeften van honderdduizenden inwoners en kampt met uitdagingen zoals droogte, infrastructuur en concurrentie van importproducten.

Dit is het derde rapport in een reeks over de ontwikkeling van de Chinese olijfolie-industrie.

LONGNAN, China – Na het verlaten van de industriestad Guangyuan en het passeren van kleine dorpjes en tunnels diep in de heuvels, verandert het landschap. Tweeënhalf uur later rijdt de trein een drogere vallei binnen: Longnan, vaak omschreven als China's antwoord op Jaén.

Longnan ligt in de provincie Gansu, met 1.17 miljoen mu (78,300 hectare) aan olijfgaarden — 56 procent van het totaal aantal olijfgaarden in het land. Het is de thuisbasis van China's grootste olijfmolens en een snelgroeiende olijfsector.

De stad met 2.5 miljoen inwoners strekt zich uit langs de bochten van de Bailong-rivier. Olijfbomen sieren parken, middenbermen, bermen en de steile terrassen rondom de vallei.

Volgens Bai Xiaoyong, voorzitter van de Longnan Tianyuan Olive Company en secretaris-generaal van de olijvenafdeling van de China National Non-Timber Forest Products Association, begon de bloei van de regio in 1975.

""In het district Wudu hebben we succesvolle resultaten behaald nadat de eerste aanplant halverwege de jaren zestig geen vruchten had afgeworpen", zei hij. ​"Sindsdien heeft de olijventeelt zich in een tweede golf over China verspreid.”

Lage luchtvochtigheid, schaarse regenval, veel zon en steil terrein hebben ervoor gezorgd dat olijfgaarden al 50 jaar floreren, waardoor Longnan de bijnaam kreeg ​"de geboorteplaats van Chinese olijven.”

Tienduizenden hectaren bomen beslaan terrassen hoog boven de vallei en vullen bijna elk vrij stukje land in de stad.

"“De olijvenoogst wordt gebruikt om armoede te verlichten”, aldus Xiaoyong.

De molens betalen boeren dit jaar een vaste prijs van 7 renminbi (€ 0.85) per kilo. Een manager van een molen zei dat boeren, voordat de overheid een minimumprijs vaststelde, ongeveer 3 renminbi (€ 0.36) verdienden, waardoor de oogst niet rendabel was.

"“Wij zorgen ervoor dat de prijzen niet onder de 3 renminbi per kilogram dalen”, aldus een andere molenaar.

Een voormalig ambtenaar van het ministerie van Financiën vertelde Olive Oil Times dat het maximaliseren van de opbrengsten niet het primaire doel van de sector is. In plaats daarvan ligt de focus op het herverdelen van staatsgelden naar plattelandsgebieden en ​"bevordering van duurzame ontwikkeling.”

Uit officiële gegevens blijkt dat de olijfindustrie van Longnan jaarlijks 4 miljard renminbi (€485 miljoen) genereert en meer dan 400,000 inwoners ondersteunt.

Tijdens de oogst gaan de plukkers bij zonsopgang op pad, rijdend op hun motorfiets over smalle bergweggetjes. Met handharken, manden en ladders werken ze boom voor boom over de terrassen.

Veel van de oudere boomgaarden zijn nooit goed gesnoeid. De bomen zijn nu drie tot vier meter hoog, waardoor de handmatige oogst trager verloopt en teams van vijf of zes arbeiders nodig zijn om één terras te snoeien.

Zodra de manden klaar zijn, worden ze in bakken geleegd en op kleine vrachtwagens geladen voor transport naar de fabrieken aan de rand van de stad.

De meeste boeren behoren tot een van de weinige Chinese telerscoöperaties, die alle grote fabrieken bevoorraden, waaronder bekroonde Olive Times.

Eigenaar Li Gang verwacht dat de productie dit jaar met 20 procent zal stijgen, met opbrengsten van 700 tot 1,000 ton.

"“De opbrengst van de bomen neemt gestaag toe”, zei hij. ​"Ook het plantoppervlak neemt toe.”

Het droge klimaat van Longnan zorgt voor hogere opbrengsten, maar vergroot ook het risico op droogte. ​""Als reactie op droogte halen we smeltwater uit de Bailong-rivier voor irrigatie," zei Gang. Hagel, voegde hij eraan toe, is een andere hardnekkige zorg.

Volgens lokale functionarissen zijn de regionale en centrale autoriteiten van plan om 8.33 miljard renminbi (€1.01 miljard) te investeren in reservoirs, kanalen en andere infrastructuur om 720,000 mu (48,000 hectare) aan olijfgaarden te irrigeren.

""Met irrigatie kunnen de opbrengsten per mu stijgen van 200-300 kilogram naar 700-1,000 kilogram", aldus een plaatselijke functionaris. ​"Dit zou de waarde per mu met 2,000 tot 4,000 renminbi (€ 245 tot € 485) verhogen en het inkomen van boeren aanzienlijk vergroten.”

Naast de droogte wezen ambtenaren op de zwakke infrastructuur en de hoge productiekosten. ​"Wegen, elektriciteit en irrigatiesystemen zijn onderontwikkeld. De logistiek is moeilijk", aldus de functionaris. ​"Verse olijven moeten dezelfde dag nog verwerkt worden en transportknelpunten belemmeren de ontwikkeling.”

Vroege aanplant resulteerde ook in veel boomgaarden met een lage opbrengst. Binnenlandse producenten kampen met zware concurrentie van import, beperkte technologische innovatie en problemen met de merkpositionering.

""De regio mist een uniform publiek merk", aldus de functionaris. ​"Bedrijven opereren onafhankelijk met een beperkte impact, wat leidt tot wanordelijke concurrentie en prijsverwarring, ondanks het feit dat ze olie van hogere kwaliteit produceren dan ze importeren.”

Ter illustratie: ik zit in het kantoor van Jianuidai China Co-Op, ten zuiden van Longnan. Vier plastic bekers staan ​​voor me opgesteld – drie met geïmporteerde merken die veel voorkomen in China. Op basis van mijn door het IOC gecertificeerde proeftraining vertonen alle drie duidelijke gebreken. De minste gebreken zouden als nieuw kunnen worden beschouwd, met een muffe geur rond de twee.

Daarentegen is de olie die slechts 100 meter verderop wordt geproduceerd onmiskenbaar extra vierge, hoewel mild en geproduceerd uit een mix van groen en rijp fruit.

Volgens Gang is het nog steeds een langzaam proces om de waardering van olijfolie onder Chinese consumenten te vergroten.

""De markt is onstabiel, maar de consumptie is sinds 2018 gestaag gestegen", zei hij.

Olive Times verkoopt vrijwel al haar olie op de open markt en maakt geen deel uit van de distributiekanalen van staatsbedrijven.

Het bedrijf heeft veel geïnvesteerd in het informeren van consumenten over lokale extra vergine olijfolie en ziet een geleidelijke vooruitgang.

Gang gelooft dat naarmate de productie toeneemt, meer consumenten het verschil zullen proeven tussen lokale oliën en veel geïmporteerde producten. Hij verwacht dat dit het vertrouwen in de binnenlandse productie zal versterken.

""Chinese consumenten waarderen olijfolie steeds beter", zei hij. ​"Wij geloven dat deze inferieure olijfolie uiteindelijk vervangen zal worden op de markt.”