Tegen alle verwachtingen in richt Colombia's enige olijvenboerderij zich op toerisme

Samenvatting

Huerto Olivanto in Villa de Leyva, Colombia, is de enige nog functionerende olijvenboerderij van het land en produceert bescheiden hoeveelheden extra vierge olijfolie, ondanks uitdagingen zoals onvoorspelbaar weer en lage opbrengsten in vergelijking met mediterrane regio's. De boerderij heeft drie succesvolle olijfvariëteiten geïdentificeerd en is uitgegroeid tot een oleotoeristische onderneming, die hoogwaardige olijfolie verkoopt aan toeristen en in de toekomst mogelijk uitbreidt naar speciaalzaken en supermarkten.

Gelegen in Villa de Leyva, een relatief droog stuk van het Andesgebergte, ongeveer drie uur ten noorden van Bogotá, is de enige nog functionerende olijvenboerderij van Colombia erin geslaagd het subtropische klimaat te overwinnen en bescheiden hoeveelheden olijven te produceren. extra vergine olijfolie.

"“Het blijkt dat Villa de Leyva… de enige plek in Colombia is waar het klimaat olijventeelt mogelijk maakt”, aldus William Cortés, eigenaar van Huerto Olivanto.

Olijfbomen werden eeuwen geleden door de Spaanse veroveraars in Colombia geïntroduceerd. De meeste werden echter in ongeschikte gebieden geplant en later verlaten.

"Olijfbomen zijn al lang geleden in Villa de Leyva gearriveerd, maar in de vorige eeuw is meer dan de helft ervan verloren gegaan en is de olijventeelt gestopt', aldus Cortés. ​"Er staan ​​hier bomen die wel 200 jaar oud zijn, en mogelijk ook een of twee die de 400 jaar naderen, hoewel niet alle bomen even goed gedocumenteerd zijn.”

In de loop der decennia zijn er meer dan 70 soorten naar Colombia gehaald om daar te worden geplant en geënt.

"Van die 70 variëteiten dragen er misschien tien of twaalf vrucht, maar slechts eens in de drie jaar en in zeer kleine hoeveelheden – een pond of twee, slechts een handvol olijven – dus ze zijn niet echt productief', aldus Cortés.

Zijn vader, Antonio María Cortés Robles, leidde een groot deel van dit onderzoek en identificeerde uiteindelijk de drie meest succesvolle variëteiten: Arbosana, Picual en een aangepaste cultivar bekend als Levanto.

"We hebben het tijdelijk Levanto genoemd, terwijl we het genetisch identificeren met de Universiteit van Parma. Dat resultaat zou later dit jaar klaar moeten zijn," legde Cortés uit. ​"Wij geloven dat deze variëteit kenmerken kan hebben van acebuche, de wilde olijf.”

Zelfs deze beter presterende rassen leveren in Colombia veel minder op dan in de mediterrane gebieden. In een goed jaar schat Cortés ongeveer 10 kilo olijven per boom – vergeleken met 40 tot 60 kilo in delen van Europa.

"“De olijfbomen produceren niet zoveel als in Europa, noch in hoeveelheid noch in frequentie, maar ze dragen wel vrucht”, zei hij. ​"De productie is niet groot; per boom is het vrij klein.”

Het subtropische hooglandklimaat van Villa de Leyva is het meest geschikte klimaat van het land voor de olijventeelt, maar het verschilt sterk van de omstandigheden in het Middellandse Zeegebied.

In de regio valt jaarlijks ongeveer 1,500 millimeter regen. Dat is veel minder dan in veel Colombiaanse regio's, maar meer dan het dubbele van de meeste mediterrane olijventeeltgebieden.

De meeste regen valt van november tot april, gevolgd door drogere maanden van juni tot oktober. Dit patroon, aldus Cortés, maakt een kleine oogst in oktober of november mogelijk.

Naast de regenval blijven de temperaturen het hele jaar door stabiel, waardoor de bomen zeer een paar relaxte uren, die olijven nodig hebben om te bloeien en vrucht te dragen. ​"“De soorten die zich het beste aanpassen, zijn die welke minder koude uren nodig hebben”, aldus Cortés.

Ook de economische druk weegt zwaar op de operatie. Geïmporteerde olijfolie is goedkoop en de oogst is arbeidsintensief.

""Het oogsten gebeurt met de hand, net als bij koffie, dus de arbeids- en onderhoudskosten zijn hoog", aldus Cortés. ​"Winstgevendheid is niet gegarandeerd. Hoewel groene olijfolie een goede prijs oplevert – zo'n 30,000 Colombiaanse peso (€ 7) per kilo – speelt het klimaat de doorslaggevende rol.

Sommige jaren kennen lange droge periodes tijdens de bloei, waardoor er vrijwel geen vruchtzetting plaatsvindt. In andere jaren zorgen hittegolven ervoor dat de bomen de weinige koude uren die ze normaal gesproken zouden krijgen, niet krijgen.

""Dit maakt de productie onvoorspelbaar. We zijn volledig afhankelijk van het weer", zei hij.

Huerto Olivanto beschikt nu over drie hectare aan olijfgaarden, een kwekerij en faciliteiten voor olijfolieproeverijen.

""We hebben een kwekerij waar we deze variëteiten vermeerderen en verkopen, zodat mensen bomen kunnen planten die in ieder geval productief zijn", aldus Cortés. ​"Maar ​''Productief' betekent niet per se ​''winstgevend', aangezien de opbrengsten hier kleiner zijn.”

"“De bomen groeien ook sneller en hoger door de hoge lichtintensiteit”, voegde hij toe. ​"Ze moeten regelmatig gesnoeid worden, anders worden ze 12 meter of hoger.”

Door deze uitdagingen heeft de boerderij slechts enkele succesvolle oogsten behaald.

""We hebben maar drie keer olijfolie geproduceerd, toen we iets grotere oogsten hadden", zei hij. ​"We zijn geen constante producenten – de hoeveelheden zijn klein, meer een curiositeit dan een business. Maar de olie die we hebben geproduceerd is uitstekend: boomgaarden op grote hoogte leveren oliën die rijker zijn aan antioxidanten en polyfenolen. '

""Als we het eenmaal hebben gemaakt, verkopen we het ongefilterd in kleine flesjes aan toeristen", voegde hij toe. ​"We hebben wat vroeger een olijvenproductieproject was, veranderd in een oleotoerisme onderneming. De olie is gemakkelijk te verkopen, voor ongeveer vijf keer de prijs van gewone olijfolie in Colombia, in flessen van 100 ml, gepresenteerd als een ambachtelijk product.”

In de jaren zonder olijven importeert Cortés extra vierge olijfolie van coöperaties in Jaén en producenten in Catalonië. Hij is op zoek naar bittere, scherpe smaken die hij op de boerderij en eventueel via speciaalzaken kan verkopen.

"“Ons doel is om verse olie te leveren – geoogst in hetzelfde jaar – zonder tussenpersonen of mengsels, zoals gebruikelijk is bij geïmporteerde merken”, zei hij.

""Onze olijfolie zal iets duurder zijn dan de meeste andere producten op de markt, omdat we geen grote volumes importeren", voegde Cortés toe. ​"Daarom beginnen we met speciaalzaken en op de middellange termijn willen we ook supermarkten betreden, zodra we voldoende merkbekendheid hebben opgebouwd.”