De Italiaanse nationale keuken is opgenomen in de UNESCO-lijst van immaterieel cultureel erfgoed.

Samenvatting

De Italiaanse nationale keuken is tijdens een commissievergadering in New Delhi, India, toegevoegd aan de UNESCO-lijst van immaterieel cultureel erfgoed. Deze benoeming werd met enthousiasme ontvangen door professionals en liefhebbers. In het dossier ter ondersteuning van de kandidatuur werd de culturele betekenis van de Italiaanse keuken benadrukt als middel om kennis, herinneringen en emoties over generaties en culturen heen over te dragen.

De nationale keuken van Italië staat op de wereldkaart. Lijst van immaterieel cultureel erfgoed van UNESCO door de Organisatie van de Verenigde Naties voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur, UNESCO.

De benaming werd toegekend tijdens de 20^th commissiezitting, gehouden in New Delhi, India, van 8 tot 13 december.

In Italië werd de aankondiging met enthousiasme ontvangen door professionals uit de voedingsindustrie, culinaire liefhebbers en instellingen.

"Deze erkenning bevestigt wat we altijd al geloofden: de Italiaanse keuken is meer dan alleen eten. Het is cultuur, een erfgoed van identiteit, gemeenschap en een levend mozaïek van tradities die van generatie op generatie worden doorgegeven”, aldus Maddalena Fossati Dondero, directeur van Italiaanse keuken tijdschrift en voorzitter van het promotiecomité van de kandidatuur. ​"We zijn er trots op dat we hebben bijgedragen aan het bereiken van deze historische mijlpaal en zullen de instandhouding en bevordering van de Italiaanse gastronomische cultuur blijven steunen.”

De kandidatuur werd gezamenlijk gesteund door de Italiaanse ministeries van Landbouw en Cultuur en gepromoot door een groep organisaties, waaronder Italiaanse keuken, de stichting Casa Artusi en de Accademia Italiana della Cucina.

Samen stelden ze het dossier op en dienden het in met de titel ​"De Italiaanse keuken, in een lijn tussen duurzaamheid en bioculturele diversiteit.

""De Italiaanse keuken is een levend erfgoed dat elke dag wordt doorgegeven in huizen, regio's en gemeenschappen," aldus Andrea Segrè, voorzitter van Casa Artusi. Olive Oil Times. ​"De taak is nu om het te verrijken zonder het te vervormen, de authenticiteit en culturele biodiversiteit te beschermen, zoals Pellegrino Artusi ons heeft geleerd.”

Volgens het dossier is de Italiaanse keuken een dagelijkse praktijk die gevormd wordt door gedeelde kennis, rituelen en gebaren. Dit heeft geleid tot een rijke culturele en sociale mix van culinaire gewoonten, creatief gebruik van grondstoffen en ambachtelijke bereidingsmethoden.

Deze vermenging heeft zich ontwikkeld tot een gedeelde traditie en een sociaal-cultureel identiteitsmodel, gekenmerkt door levendige gastronomische landschappen die de bioculturele diversiteit van de Italiaanse gebieden weerspiegelen en versterken.

Mensen uit verschillende culturen hebben de Italiaanse keuken al lange tijd beïnvloed, waarbij ieder zijn eigen bereidingswijzen, ingrediënten, keukengerei en taalgebruik heeft bijgedragen.

""Met deze erkenning definieert UNESCO onze keuken als de vrucht van diverse invloeden, een smeltkroes van kennis en gewoonten", aldus jurist Pier Luigi Petrillo, die het dossier samen met Massimo Montanari, coördinator van de wetenschappelijke commissie van Casa Artusi, samenstelde. ​"Deze inclusieve, dynamische keuken vormt een voorbeeld van dialoog tussen culturen en een brug tussen volkeren.”

Het dossier benadrukt ook het collectieve en participatieve karakter van de Italiaanse keuken en beschrijft deze als een middel om kennis, herinneringen en emoties over te dragen, waardoor generaties met elkaar verbonden worden en grenzen worden overschreden.

Gezamenlijke maaltijden vormen, zo vervolgt het document, een verbindend relationeel systeem dat de tijd aan tafel transformeert in een gelegenheid voor dialoog, emotionele expressie en wederzijdse zorg.

De Italiaanse keuken beschermt ook taalkundige en gebarenmatige culturele uitingen. Veel traditionele recepten zijn geworteld in praktijken die verspilling tegengaan en zijn gebaseerd op... duurzame ingrediënten.

""UNESCO heeft de representativiteit van de Italiaanse keuken als drager van cultuur erkend," aldus de organisatie in een verklaring. ​"Het is een geheel van kennis dat culinair, gezellig en sociaal van aard is en van generatie op generatie wordt doorgegeven.”

Het oorspronkelijke voorstel dateert uit 2018. In 2020 werd een promotiegroep opgericht die, met wetenschappelijke ondersteuning, het dossier heeft opgesteld.

Meer dan twintig culturele verenigingen steunden de nominatie. Een conceptversie werd online gedeeld, waardoor het publiek op een open en transparante manier kon bijdragen.

Tijdens de bijeenkomst in New Delhi heeft de commissie 67 nominaties onderzocht die door 77 landen waren ingediend.

Tot de culinaire tradities die al op de lijst staan, behoren de Franse feestmaaltijd, de Mexicaanse keuken, de Koreaanse Kimjang en de Japanse Washoku.

Italië is het eerste land waarvan de nationale keuken in zijn geheel erkend is.

Het land telt nu 20 elementen op de lijst, waaronder die van Pantelleria. vite ad alberello, de kunst van het Napolitaans pizzaiuolo, truffeljacht en gedeelde tradities zoals de Mediterraan dieet.

De Italiaanse keuken blijft een wereldwijde economische koploper en zal naar verwachting in 2024 een omzet van €251 miljard bereiken. Deloitte-rapport.

Het vertegenwoordigt 19 procent van de wereldwijde markt voor restaurants met volledige bediening, waarbij de Verenigde Staten en China samen meer dan 65 procent van de wereldwijde consumptie voor hun rekening nemen.

""Deze erkenning is ook een eerbetoon aan de boeren die de primaire productie mogelijk maken," aldus Massimiliano Giansanti, voorzitter van Confagricoltura. Olive Oil Times.

Extra vergine olijfolie Het behoort tot de basisgrondstoffen van de Italiaanse keuken, met name in de centrale en zuidelijke regio's.

Het dossier vermeldt ook ongeschreven regels van gastvrijheid, waarbij gezamenlijke maaltijden zonder tijdsbeperking de sociale banden versterken.

In de kern draait de Italiaanse keuken om zorg voor anderen, uitgedrukt in de eenvoudige vraag: ​"Wat kan ik voor u koken?