Onderzoekers detecteren microplastics in Italiaanse olijfolie met behulp van een nieuwe beeldvormingstechniek.

Samenvatting

Onderzoekers van de Universiteit van Florence hebben met behulp van een innovatieve beeldvormingstechniek microplastics aangetroffen in Italiaanse extra vierge olijfolie. De concentraties varieerden sterk tussen de verschillende monsters. De studie suggereert dat de lengte van de toeleveringsketen een belangrijke factor kan zijn in de microplasticverontreiniging. Verder onderzoek is nodig om de bronnen te identificeren en de niveaus in de olijfolieproductie te verlagen.

Microplastics zijn aangetroffen in sommige Italiaanse extra vierge olijfolie door een team van onderzoekers van de Universiteit van Florence.

Door een beperkt aantal producten te analyseren met behulp van een innovatieve beeldtechniek die nog nooit eerder op olijfolie was toegepast, konden de onderzoekers de hoeveelheid, vorm en kenmerken van microplasticdeeltjes meten.

Extra vierge olijfolie verzameld voor het onderzoek. gepubliceerd in Food Chemistry Alle monsters bevatten microplastics, hoewel de concentraties sterk varieerden. Toscaanse olijfolie afkomstig van lokale molens bevatte tussen de 10 en ongeveer 1,700 deeltjes per liter, waarbij de meeste monsters minder dan 350 deeltjes per liter bevatten.

Daarentegen zijn de twee olijfolies uit de supermarkt met het label ​"Bij producten die in de EU zijn geproduceerd, werden veel hogere niveaus waargenomen, variërend van ongeveer 4,000 tot meer dan 7,900 deeltjes per liter.

"Microplastics zijn alomtegenwoordig; we ademen ze dagelijks in en slikken ze in. Hoewel we microplastics in olijfolie hebben aangetroffen, behoren deze producten niet tot de voedingsmiddelen die het meest blootgesteld zijn aan microplasticverontreiniging”, aldus Patrizia Pinelli, universitair hoofddocent handelswetenschappen aan de Universiteit van Florence en mede-auteur van de studie. Olive Oil Times.

Onderzoekers waarschuwden dat de waargenomen verschillen geen statistisch robuust bewijs vormen, aangezien de eerste studie slechts een klein aantal monsters analyseerde: tien van lokale fabrieken en twee van grote detailhandelsdistributeurs.

Hoewel toekomstige studies deze discrepanties verder zullen onderzoeken, suggereerden de onderzoekers dat de lengte van de toeleveringsketen de meest waarschijnlijke verklaring is.

"Bij olijfolie die op grote schaal in de detailhandel wordt verkocht en als EU-oorsprong wordt bestempeld, kunnen olijven in het ene land worden geoogst en in een ander land worden verwerkt, of veel langer worden opgeslagen. In Toscane vindt de transformatie van olijf naar olie doorgaans binnen 24 tot 48 uur plaats. Een langere toeleveringsketen vergroot vanzelfsprekend de kans op besmetting”, aldus Pinelli.

In sommige gevallen bevatte olijfolie van dezelfde molen aanzienlijk verschillende hoeveelheden microplastics. ​""Dit verschil is hoogstwaarschijnlijk te wijten aan de verschillende herkomst van de olijven," merkte Pinelli op, eraan toevoegend dat de materialen die tijdens het malen worden gebruikt waarschijnlijk niet de voornaamste bron van besmetting zijn.

"Een polymeer kan meerdere bronnen hebben, dus er is verder onderzoek nodig om te achterhalen waar deze kunststoffen in de toeleveringsketen vandaan komen. De fabriek zou theoretisch gezien het minst kritieke punt moeten zijn, maar dit moet nog worden geverifieerd," legde Pinelli uit.

""Een aanzienlijk deel van de verontreiniging is waarschijnlijk afkomstig uit het veld, als gevolg van het toegenomen gebruik van gemechaniseerde apparatuur, netten en gereedschap op basis van polymeren", voegde Chiara Vita eraan toe.

Onderzoekers verwachtten microplastics in olijfolie aan te treffen, aangezien dergelijke deeltjes tegenwoordig wijdverspreid zijn in lucht, water en landbouw, en hun aanwezigheid in voedsel en dranken alom bekend is.

""De belangrijkste blootstelling van de algemene bevolking aan microplastics komt waarschijnlijk van bronnen zoals flessenwater of zeevruchten", aldus Riccardo Gori, universitair docent sanitaire en milieutechniek aan de Universiteit van Florence en mede-auteur van de studie. Olive Oil Times.

Vita, een geassocieerd onderzoeker aan de Prato-campus van de Universiteit van Florence (PIN Foundation), voegde daaraan toe dat ​"Andere voedingsmiddelen vertonen veel hogere waarden.”

"Sommige garnalenmonsters bevatten zo'n tien deeltjes per gram, terwijl we bij olijfolie spreken over 60 tot 70 deeltjes per kilogram. Ook keukenzout bevat aanzienlijke hoeveelheden microplastics," zei ze.

Onderzoekers merkten ook op dat de consumptievolumes van olijfolie relatief klein zijn. ​"De aanbevolen dagelijkse inname van olijfolie volgens de Europese Autoriteit voor Voedselveiligheid is 30 tot 50 gram, wat veel minder is dan de waterinname en de effectieve blootstelling daardoor verder vermindert”, aldus Vita.

"Bij risicobeoordeling is de concentratie slechts een onderdeel van de vergelijking. Waar het om gaat, is de hoeveelheid die wordt ingenomen in verhouding tot het lichaamsgewicht,” voegde Gori eraan toe.

Om microplastics te detecteren en te karakteriseren, gebruikte het team Laser Direct InfraRed (LDIR) spectroscopie, een techniek die Quantum Cascade Laser-technologie combineert met snelle optische scanning om zichtbare en infrarode beelden te genereren.

De methode meet de deeltjesgrootte, morfologie en polymeersamenstelling, waardoor geautomatiseerde detectie van minuscule deeltjes in complexe lipidenmatrices zoals extra vierge olijfolie mogelijk is en subjectieve visuele selectie wordt verminderd.

De technologie kan plasticdeeltjes detecteren tot op ongeveer 1/100 mm nauwkeurig. Volgens de onderzoekers maakt dit een betrouwbare analyse mogelijk en voorkomt het besmetting door laboratoriumprocedures.

Blanco monsters die zonder olijfolie waren verwerkt, bevatten slechts 8 tot 16 deeltjes per liter, wat bevestigt dat de achtergrondverontreiniging minimaal is. De methode behaalde bovendien een terugwinningspercentage van bijna 96 procent.

Uit de analyse kwamen acht verschillende polymeren naar voren die veelvuldig worden gebruikt in verpakkingen, landbouwwerktuigen en apparatuur die met voedsel in contact komt. De meeste deeltjes hadden een afmeting tussen 10 en 100 micrometer, met name in het bereik van 30 tot 50 micrometer, en bestonden voornamelijk uit onregelmatige fragmenten in plaats van vezels of korrels.

De vorm van de deeltjes geeft aanwijzingen over de bronnen van verontreiniging, aangezien onregelmatige fragmenten doorgaans het gevolg zijn van slijtage of breuk van plastic onderdelen die tijdens de oogst, verwerking of hantering worden gebruikt.

Een opvallende bevinding was de prevalentie van acrylonitril-butadieen-styreen (ABS) in de oliën van de twee grootste detailhandelaren, goed voor respectievelijk 49 procent en 93 procent van de gedetecteerde microplastics.

"ABS wordt zelden genoemd in voedingsonderzoek, behalve in verwijzingen naar het gebruik ervan in irrigatiesystemen. Dit verdient nader onderzoek,” aldus Vita.

De onderzoekers benadrukten dat de bevindingen voorlopig zijn. Toekomstige studies zullen een breder scala aan olijfolies analyseren om te bepalen of de lengte van de toeleveringsketen een consistente invloed heeft op de microplasticverontreiniging.

Veel olijfolieproducenten werken al aan de volledige implementatie van hun diensten. duurzaam en milieuvriendelijk productieketens.

"Het zal waarschijnlijk nooit mogelijk zijn om volledig microplasticvrije extra vierge olijfolie te produceren. Microplastics zijn overal, zelfs in laboratoriumomgevingen. We kunnen ze echter wel tot zeer lage niveaus reduceren,” concludeerde Vita.