Uit onderzoek blijkt dat extra vierge olijfolie de vaatfunctie verbetert bij patiënten met hyperlipidemie.

Samenvatting

Een recent onderzoek in Griekenland heeft aangetoond dat de consumptie van extra vierge olijfolie de markers voor fysieke functie en overleving verbetert bij patiënten met hyperlipidemie, een aandoening die het risico op atherosclerose en andere ziekten vergroot. Aan het onderzoek namen 50 patiënten met hyperlipidemie deel. Het bleek dat olijfolie met een hoger fenolgehalte, zelfs in een lagere dosering, een grotere verbetering van de reperfusiesnelheid en een verlaging van de bloeddruk teweegbracht dan olijfolie met een lager fenolgehalte.

Een recente analyse gepubliceerd In het tijdschrift Nutrients werd vastgesteld dat de consumptie van extra vierge olijfolie bij patiënten met hyperlipidemie belangrijke markers verbeterde die verband houden met zowel de fysieke functie op korte als op lange termijn en de overlevingskans. De bevindingen zijn gebaseerd op een gerandomiseerd, gecontroleerd onderzoek dat in Griekenland is uitgevoerd.

Hyperlipidemie, gedefinieerd als een te hoog lipidengehalte in het bloed, verhoogt het risico op atheroscleroseHet is een van de belangrijkste oorzaken van invaliditeit en overlijden in ontwikkelde landen. De aandoening wordt ook in verband gebracht met stoornissen die de alvleesklier, lever, milt, ogen en huid aantasten.

De focus ligt op de effecten van polyfenolenAan het onderzoek namen 50 patiënten met hyperlipidemie en 20 gezonde controlepersonen deel, die qua leeftijd en geslacht overeenkwamen. Tweeëntwintig patiënten consumeerden een dieet met een lager fenolgehalte. extra vergine olijfolie Een groep van 28 patiënten kreeg olijfolie met een hoger gehalte aan polyfenolen, namelijk 1,021 milligram per kilogram, bij een dosis van 20 gram per dag, terwijl 28 patiënten olijfolie met een hoger gehalte aan polyfenolen kregen, namelijk 20 gram per kilogram, bij een lagere dosis van 8 gram per dag.

Om de inname van extra fenolische verbindingen te minimaliseren, werden deelnemers uitgesloten. polyfenolrijke voedingsmiddelen Zoals olijven, bessen, rode wijn, pure chocolade, noten, groene thee en supplementen uit hun voeding. Er werden tijdens de onderzoeksperiode geen andere dieetbeperkingen opgelegd.

Eerder onderzoek van hetzelfde team had de consumptie van extra vierge olijfolie in verband gebracht met gunstige veranderingen in het bloedlipidenprofiel, waaronder hogere HDL-waarden, beter bekend als ​""Goed" cholesterol. In de nieuwe analyse ontdekten de onderzoekers dat deze voordelen zich uitstrekken tot op cellulair niveau, met klinisch significante verbeteringen in de endotheelfunctie.

Endotheelcellen van de bloedvaten bekleden de binnenwanden van de bloedvaten en zijn essentieel voor een normale fysiologische functie. Ze spelen een rol bij de regulatie van de bloeddruk, bloedstolling, ontstekingen en de immuunrespons.

De verbeterde endotheelfunctie kwam tot uiting in een verhoogde zuurstofsaturatie in het weefsel in rust, een hoger zuurstofverbruik van ongeveer acht tot tien procent en een verhoogde reperfusiesnelheid van ongeveer twaalf tot vijftien procent. De onderzoekers observeerden ook kortere tijden tot de piek van de hyperemie en een sneller herstel na geïnduceerde ischemie, samen met een bescheiden verlaging van de diastolische bloeddruk en de hartslag.

De analyse toonde verder aan dat olijfolie met een hoger fenolgehalte, ondanks een lagere dagelijkse dosis, een grotere toename van de reperfusiesnelheid en een grotere verlaging van de systolische bloeddruk teweegbracht dan olijfolie met een lager fenolgehalte, toegediend in hogere doses.

De onderzoekers suggereren dat deze bevindingen het belang van de verhouding tussen polyfenolen en lipiden benadrukken voor het bepalen van de vasculaire en metabolische voordelen. Hogere verhoudingen kunnen de intestinale absorptie verbeteren, de biologische beschikbaarheid verhogen en de antioxiderende en vaatverwijdende effecten versterken.

De studie bracht ook statistisch significante verschillen aan het licht tussen mannelijke en vrouwelijke deelnemers, met name wat betreft veranderingen in de reperfusiesnelheid. Dit wijst op mogelijke geslachtsspecifieke reacties op polyfenolen, die mogelijk worden beïnvloed door hormonale en fysiologische factoren.

De onderzoekers waarschuwden echter dat het aantal deelnemers in elke subgroep, ongeacht geslacht, beperkt was. Ze merkten ook op dat niet-geregistreerde variabelen, zoals het niveau van fysieke activiteit, therapietrouw en individuele verschillen in microvasculaire functie, de resultaten mogelijk hebben beïnvloed.