Onderzoek toont aan dat oliezuur in voeding verband houdt met obesitas

Samenvatting

Een studie gepubliceerd in Cell Reports suggereert dat oliezuur, dat voorkomt in voedingsmiddelen zoals olijfolie, de proliferatie van vetcellen bij mensen kan stimuleren, wat mogelijk bijdraagt ​​aan obesitas. Hoewel de studie niet specifiek de impact van olijfolie onderzocht, heeft ander onderzoek aangetoond dat een verhoogde consumptie van olijfolie verband houdt met een verminderde gewichtstoename en een verbeterde stofwisseling, wat het gebruik ervan in langetermijnvoedingsstrategieën ondersteunt. Oliezuur uit plantaardige bronnen zoals olijfolie kan gewichtsbeheersing bevorderen door het verzadigingsgevoel en het energieverbruik te verhogen zonder bij te dragen aan gewichtstoename, in tegenstelling tot enkelvoudig onverzadigde vetzuren uit dierlijke bronnen.

nieuwe studie suggereert dat een dieet rijk aan oliezuur de proliferatie van specifieke vetcellen kan stimuleren die bij mensen jarenlang aanwezig blijven.

Het onderzoek, uitgevoerd door diverse vooraanstaande Amerikaanse universiteiten en gepubliceerd in Cell Reports, onderzocht een aantal veelgeconsumeerde vetten in de voeding.

Er werd vastgesteld dat oliezuur het enige vetzuur is dat obesogene hyperplasie op fysiologisch niveau kan veroorzaken.

Hyperplasie is het proces waarbij weefsel uitzet door een toename van het aantal cellen. In de context van obesitas betekent dit dat een toenemend aantal vetcellen, en niet alleen een toename in hun omvang, kan leiden tot blijvende gewichtstoename en moeilijk terug te draaien metabolische veranderingen.

Oliezuur komt van nature voor in veel voedingsmiddelen, waaronder olijfolie, koolzaadolie, avocado-olie en diverse noten en zaden. Het wordt ook aangetroffen in dierlijke vetten.

De Food and Drug Administration heeft ondersteund gezondheidsclaims voor oliezuur, waarbij de rol ervan bij het verminderen van het risico op coronaire hartziekten werd genoemd.

De afgelopen jaren hebben veel Amerikaanse voedselproducenten oliezuur toegevoegd aan bewerkte voedingsmiddelen en zijn sommige plantaardige oliën aangepast om het oliezuurgehalte ervan aanzienlijk te verhogen.

Volgens het onderzoek zijn de plasmaspiegels van enkelvoudig onverzadigde vetzuren (MUFA's), voornamelijk oliezuur, worden geassocieerd met obesitas bij mensen.

Met behulp van gegevens van de United Kingdom Biobank, een langetermijndatabase over de gezondheid van meer dan 500,000 personen, onderzochten onderzoekers 249 plasmabiomarkers.

Van alle MUFA's hadden ze de hoogste hazard ratio voor overgewicht en obesitas. Met andere woorden: personen met hogere MUFA-niveaus, met name oliezuur, in hun bloed hadden een significant hogere kans op obesitas.

Deze bevindingen bevestigen eerdere onderzoeken bij muizen waaruit bleek dat oliezuur in de voeding zowel het plasma-oliezuur als de vorming van nieuwe vetcellen verhoogde.

Uit het onderzoek blijkt dat verhoogde niveaus van circulerend oliezuur kunnen bijdragen aan obesitas doordat ze de proliferatie van adipocyt-voorlopercellen en de aanmaak van nieuwe vetcellen bevorderen.

Het onderzoek richtte zich echter niet op de invloed van olijfolie op de voeding.

"Vroeger was het heel gebruikelijk om over voedingsstoffen te praten. Mijn interesse in olijfolie deed me beseffen dat je de voedingsbronnen van de voedingsstof moest bespreken, niet de voedingsstof zelf," aldus Mary Flynn, universitair hoofddocent geneeskunde en klinisch docent aan Brown University, die niet betrokken was bij het onderzoek.

"“Als je naar de cijfers kijkt, zie je dat ze olijfolie niet hebben getest”, voegde ze toe. ​"Oliezuur kan op cellulair niveau de productie van adipocyten meer verhogen dan andere vetzuren, maar aangezien olijfolie, geraffineerd of extra vierge, niet is getest, is dit geen probleem voor olijfolie." 

In bredere zin bekritiseerde Flynn het gebruik van Mediterraan dieet scores in onderzoeksproceduresGeproduceerd in landen waar olijfolie niet de primaire bron van vet is.

""Ik denk dat onderzoeken die gebruikmaken van de Med Diet-score waardeloos zijn, tenzij de hele bevolking leeft in een land waar olijfolie wordt geconsumeerd", zei ze.

"Uit onderzoek in de meeste delen van de wereld blijkt dat enkelvoudig onverzadigd vet afkomstig is van rundvlees en plantaardige olie. "Het is dus geen verrassing dat studies die de verhouding tussen enkelvoudig onverzadigde vetzuren en verzadigde vetten onderzoeken, zelden voordelen laten zien [van de consumptie van oliezuur]," merkte Flynn op, wijzend op de diversiteit aan bronnen van oliezuur.

De UK Biobank, hoewel een indrukwekkende databron, omvat alleen deelnemers uit Engeland, Schotland en Wales. In deze landen is olijfolie geen primair voedingsvet.

Interessant genoeg hebben andere lange-termijnstudies aangetoond dat olijfolie een gezond gewichtsbeheer kan ondersteunen, zelfs bij de bevolking buiten het Middellandse Zeegebied.

Een recente papier Uit een onderzoek dat werd gepubliceerd in het American Journal of Clinical Nutrition bleek dat een verhoogde consumptie van olijfolie verband houdt met een afname van gewichtstoename op de lange termijn.

Onderzoekers van Harvard en andere instituten volgden meer dan 121,000 Amerikaanse volwassenen gedurende 24 jaar in drie grote cohortstudies (Nurses' Health Study, NHS II en de Health Professionals Follow-up Study).

Ze ontdekten dat voor elke extra halve eetlepel (ongeveer zeven gram) olijfolie die ze dagelijks consumeerden, de deelnemers elke vier jaar 0.09 kilogram verloren.

Daarentegen werd een hogere inname van toegevoegde vetten, zoals boter en margarine, en veelgebruikte plantaardige oliën zoals soja- en koolzaadolie, geassocieerd met een grotere gewichtstoename.

Zelfs in een bevolkingsgroep waar olijfolie geen basisvoedsel is, kwamen de voordelen ervan naar voren. Substitutieanalyses gebleken dat gelijke hoeveelheden vervangen van boter, margarine of andere vetten met olijfolie resulteerde consequent in minder gewichtstoename.

Wanneer je bijvoorbeeld zeven gram boter vervangt door olijfolie, resulteert dat in bijna 0.5 kilo minder gewichtstoename per vier jaar.

ander onderzoek heeft ook ontdekt dat plantaardige MUFA's, zoals die in olijfolie, noten en zaden, verband houden met een lagere sterfte en een verminderd risico op hart-en vaatziekte en type 2 diabetes.

Daarentegen zijn enkelvoudig onverzadigde vetzuren uit dierlijke bronnen, zoals vlees, zuivel en eieren, vertoonde neutrale of negatieve associaties met deze uitkomsten.

Volgens onderzoekers van Harvard kan oliezuur helpen bij gewichtsbeheersing doordat het een verzadigend gevoel geeft, het energieverbruik verhoogt en de thermogenese stimuleert. Dit alles draagt ​​bij aan een gezondere energiebalans.

In tegenstelling tot verzadigde vetten of dierlijke enkelvoudig onverzadigde vetzuren lijkt plantaardige oliezuur de stofwisseling te bevorderen zonder bij te dragen aan gewichtstoename.

De onderzoekers benadrukten ook de mogelijkheid dat de combinatie van oliezuur en bioactieve bestanddelen in olijfolie kan helpen bij het verminderen van buikvet en het beïnvloeden van eetlustregulerende mechanismen. Dit zou het een waardevol onderdeel kunnen maken van dieetstrategieën op de lange termijn.