Onderzoek koppelt oliezuur aan sterkere immuunrespons bij kankerpatiënten

Samenvatting

Nieuw onderzoek suggereert dat oliezuur, dat in olijfolie voorkomt, kan helpen bij het herstellen van de immuunafweer die is aangetast door palmitinezuur, wat mogelijk de weerstand van het lichaam tegen kanker beïnvloedt. De studie toonde aan dat patiënten met hogere niveaus van oliezuur een sterkere immuunreactie en betere resultaten hadden in vergelijking met patiënten met hogere niveaus van palmitinezuur, waardoor immuuncellen abnormaal functioneerden en hun vermogen om tumorcellen te doden verloren. Onderzoekers waarschuwen dat hoewel de balans tussen voedingsvetten, met name palmitinezuur en oliezuur, de beheersing van kanker door het immuunsysteem kan beïnvloeden, er meer onderzoek nodig is om de effecten van individuele vetzuren op de menselijke gezondheid volledig te begrijpen.

Nieuw onderzoek biedt nieuw inzicht in hoe verschillende vetzuren in de voeding de weerstand van het lichaam tegen kanker kunnen beïnvloeden.

A studies gepubliceerd in Signaaltransductie en gerichte therapie ontdekte dat oliezuur, een vetzuur dat veel voorkomt in olijfolie en andere voedingsmiddelen, kan helpen bij het herstellen van het immuunsysteem dat is aangetast door palmitinezuur.

De onderzoekers analyseerden bloedmonsters van kankerpatiënten die een experimentele immuunceltherapie ondergingen en maten de niveaus van palmitinezuur en oliezuur.

Vervolgens vergeleken ze deze metingen met de reacties van de patiënten op de behandeling.

Patiënten met hogere niveaus oliezuur vertoonden doorgaans sterkere immuunreacties en betere resultaten, terwijl patiënten met hogere niveaus palmitinezuur minder effectief reageerden.

Om het mechanisme te begrijpen, stelden wetenschappers van de LKS Faculteit Geneeskunde aan de Universiteit van Hongkong een type immuuncel, gamma-delta-T-cellen (γδ-T-cellen), bloot aan beide vetzuren.

Deze witte bloedcellen herkennen stresssignalen van geïnfecteerde of kankercellen en geven giftige moleculen af ​​om de cellen te vernietigen.

In laboratoriumexperimenten verloren γδ-T-cellen die werden blootgesteld aan palmitinezuur een aanzienlijk deel van hun vermogen om tumorcellen te doden. Ze raakten ontstoken, functioneerden abnormaal en vernietigden zichzelf uiteindelijk.

Toen er oliezuur werd toegevoegd, kregen de cellen hun normale functie terug: ze overleefden, hielden hun energiemetabolisme op peil en herwonnen hun vermogen om kankercellen te vernietigen.

Dierproeven ondersteunden de bevindingen. Muizen kregen een dieet rijk aan oliezuur vertoonden sterkere immuunreacties tegen tumoren, terwijl degenen die een dieet met veel palmitinezuur volgden, een zwakkere verdediging vertoonden.

Volgens de auteurs kan de balans tussen voedingsvetten, met name palmitinezuur en oliezuur, invloed hebben op hoe effectief het immuunsysteem kanker bestrijdt.

Ze waarschuwden echter dat het om voorlopig onderzoek gaat, waarbij slechts een klein aantal patiënten is betrokken en dat het onderzoek grotendeels gebaseerd is op laboratorium- en muisstudies.

""We moeten in gedachten houden dat we palmitinezuur zelf kunnen aanmaken. We halen het niet alleen uit onze voeding en het vervult zelfs zeer belangrijke functies", aldus Parveen Yaqoob, hoogleraar Voedings- en Levensmiddelenwetenschappen aan de Universiteit van Reading, die niet bij het onderzoek betrokken was.

"Palmitinezuur en andere vetzuren zijn essentiële componenten van de membranen in elke cel van ons lichaam. Zonder deze vetzuren zouden we een groot probleem hebben. Het is dus waarschijnlijk niet verstandig om je op één vetzuur te concentreren," voegde ze eraan toe.

Yaqoob merkte op dat mensen een breed scala aan vetzuren produceren en consumeren.

""Als je kijkt naar de effecten van individuele vetzuren op cellen, dan is er behoorlijk goed bewijs dat als je in een kunstmatige opstelling zoals in vitro palmitinezuur aan cellen toevoegt, er vrijwel geen twijfel over bestaat dat dit slechte effecten zal hebben in vergelijking met andere vetzuren", zei ze.

Toch benadrukte ze dat zulke experimenten niet direct vertaald kunnen worden naar wat er in het menselijk lichaam gebeurt.

""Als je eet, verteer je het vet. Het bereikt het bloed niet op dezelfde manier als in het voedsel. Het lichaam verwerkt het zelf," legde ze uit. ​"“Je lever zal hier op een bepaalde manier mee omgaan.”

""Als je in een reageerbuis kijkt, zijn de effecten van individuele verzadigde vetzuren zoals palmitinezuur over het algemeen behoorlijk negatief en ze zijn over het algemeen giftiger dan andere soorten vetzuren", voegde ze toe.

Oliezuur en palmitinezuur verschillen qua structuur: oliezuur is enkelvoudig onverzadigd, terwijl palmitinezuur verzadigd is.

Verzadigde vetten hebben rechte ketens die dicht op elkaar zitten, waardoor ze bij kamertemperatuur vast zijn, net als boter. Enkelvoudig onverzadigde vetten hebben een buiging waardoor ze flexibeler zijn, waardoor ze vloeibaar blijven, net als olijfolie.

""De reden dat oliezuur biologisch gezien zo interessant is, is omdat het vergeleken met verzadigde vetten een veel neutralere werking lijkt te hebben", aldus Yaqoob.

Ze voegde toe dat oliezuur minder snel de negatieve – of positieve – effecten veroorzaakt die bij andere vetzuren worden gezien.

""Het lijkt erop dat het een heel neutrale werking heeft in het lichaam of een licht gunstig effect", zei ze. ​"Als je bijvoorbeeld een deel van het verzadigde vet in je voeding vervangt door olijfolie, heeft dat een gunstig effect op je bloedcholesterol vergeleken met verzadigd vet. En dat is vrij overtuigend, redelijk consistent en onomstreden in de literatuur.

Sommige studies hebben ook onderzocht of olijfolie ontstekingsremmende effecten kan hebben. Yaqoob merkte echter op dat de bevindingen gemengd blijven – deels omdat consumptie van olijfolie is al een standaardonderdeel van veel diëten.

Ze benadrukte dat er nog steeds onderzoek wordt gedaan naar de effecten van vetzuren op de menselijke gezondheid, en dat er vaak controverse over bestaat.

"We richten ons nu op een van de verzadigde vetzuren, palmitinezuur. Maar dat is niet het enige; er zijn er nog andere die zeer belangrijk zijn, zoals stearinezuur," voegde ze eraan toe.

Onderzoekers proberen laboratoriumresultaten te verbinden met echte biologische processen in het lichaam. Dit is een initiatief dat meerdere biologische vakgebieden bestrijkt.

""Het is echt belangrijk om de mogelijke mechanismen te begrijpen en de biologische paden te doorgronden waardoor deze vetzuren daadwerkelijk normaal functioneren", aldus Yaqoob.

"Dan kun je begrijpen wat er misgaat als je er te veel van hebt, of als je een abnormale functie hebt. Dus ja, dergelijk onderzoek is belangrijk, maar het moet in de context van het grotere geheel worden bekeken," concludeerde ze.