Ondanks kosten zetten Italiaanse olijfboeren de transitie naar biologische landbouw voort

Samenvatting

Italië heeft een aanzienlijke toename gezien in het gebied van olijfgaarden die worden gecultiveerd met behulp van biologische landbouwmethoden, die nu bijna 280,000 hectare beslaan. De vraag naar biologische olijfolie neemt zowel nationaal als internationaal toe, waarbij producenten worden geconfronteerd met uitdagingen zoals hoge productiekosten en de noodzaak van biologische certificering om aan de marktvraag te voldoen. Ondanks de kosten en bureaucratische hindernissen, vinden biologische olijfolieproducenten in Italië succes door zich te richten op buitenlandse markten en unieke, hoogwaardige producten aan te bieden.

Tegenwoordig worden in Italië bijna 280,000 hectare aan olijfgaarden op biologische wijze verbouwd. Tien jaar geleden was dat nog maar 170,000 hectare.

Think 2023-gegevens Volgens een rapport van het Italiaanse Instituut voor Diensten voor de Landbouwvoedselmarkt (ISMEA) vertegenwoordigen biologische olijfgaarden een aanzienlijk deel van de biologische landbouwoppervlakte in Italië.

Ze zijn vergelijkbaar met weilanden en weidegronden (729,000 hectare), veevoergewassen (481,000 hectare) en granen (356,000 hectare), en overtreffen de biologische wijngaarden (133,000 hectare) ruimschoots.

Ongeveer 20 procent van het landbouwareaal in Italië wordt biologisch bewerkt. Het gaat om ruim 2.4 miljoen hectare.

De vraag naar biologisch olijfolie neemt toe in Italië en internationaal. Veel Italiaanse biologische extra vergine olijfolie producenten vinden hun trouwste klanten in het buitenland.

"“Ik verkoop mijn extra vergine olijfolie voor € 16 per liter en het komt allemaal uit biologisch gecertificeerde landbouw”, vertelde Giuseppe Mazzone, de eigenaar van de Siciliaanse producent Pozzo di Gaspare, aan Olive Oil Times.

"Vroeger verkocht ik mijn extra vierge olijfolie lokaal, maar Siciliaanse consumenten zijn vaak terughoudend om hogere prijzen te betalen voor premiumkwaliteit', voegde hij toe. ​"Velen zoeken nog steeds naar olijfolie van €8. Daarom ben ik overgestapt naar buitenlandse markten, die nu goed zijn voor meer dan 50 procent van mijn totale omzet.”

Op lokale markten worden producenten van biologische en hoogwaardige conventionele extra vierge olijfolie vaak buitenspel gezet door de agressieve prijsstrategieën van grote retailers.

Veel van deze algemene eetgelegenheden gebruiken extra vierge olijfolie als verkoopargument. Ze verkopen het onder de marktprijs om meer klanten te trekken.

"“Terwijl wij een minimumprijs van € 9 per liter hanteren, heb ik supermarkten gezien die extra vergine olijfolie voor slechts € 4 of € 5 verkopen”, merkte Mazzone op.

In de Verenigde Staten is biologische olijfolie de verkoop stijgtterwijl de verkoop van conventionele producten lijkt te stagneren.

Wereldwijd stappen veel producenten van hoogwaardige olijfolie over op biologische landbouw, gedeeltelijk of geheel.

Aan het 2024 NYIOOC World Olive Oil Competition, bijna een derde van alle inzendingen waren organisch, een cijfer dat elk jaar blijft groeien.

In Italië is gecertificeerde biologische extra vergine olijfolie consequent duurder dan conventionele olijfolie. In Bari, de belangrijkste olijfoliemarkt van Puglia, kost biologische extra vergine olijfolie doorgaans vijf tot zes procent meer dan de conventionele tegenhanger.

"Het omzetten van bijna de helft van onze productie naar biologische olijventeelt had een duidelijke commerciële impact. Een belangrijke factor is dat het produceren van biologische olijfolie kostbaar is,” zei Pietro Re, de CEO van de bekroonde Tamía.

Hoewel het produceren van extra vergine olijfolie van hoge kwaliteit per definitie duur is, voegde hij toe dat er een aantal opvallende verschillen zijn.

"Ter illustratie, denk aan ongediertebestrijding. Biologische methoden zijn niet altijd voldoende om onberispelijk fruit te garanderen bij de oogst," zei Re. ​"Hoogwaardige olijfolie begint met gezond, onbeschadigd fruit. Het is onmogelijk om een ​​premiumproduct te produceren van olijven die al aangetast zijn.”

Daarom kiezen biologische producenten vaak voor een vroege oogst, soms zelfs uitzonderlijk vroeg in het seizoen.

Dit helpt om plagen door de olijf fruitvlieg, wat het gewas ernstig kan beschadigen. Deze praktijk vermindert echter de opbrengsten aanzienlijk tijdens het malen.

"“Met conventionele landbouwtechnieken en onze expertise kunnen we de olijven de volgende rijpingsfase laten bereiken”, aldus Re.

"“Dit is niet het stadium van een onrijpe, groene olijf, maar eerder het stadium waarin de vrucht zijn optimale kleur bereikt”, voegde hij toe. ​"Op dat punt ontwikkelen de olijven de ideale smaak en aroma, terwijl ze een hogere olieproductie opleveren. De specifieke timing varieert per olijfsoort.”

Het totale Italiaanse landbouwareaal dat bestemd is voor de olijventeelt is bleef stabiel jarenlang ongeveer een miljoen hectare.

De meeste nieuw gecertificeerde biologische olijfboomgaarden zijn het resultaat van de omschakeling van conventionele boerderijen naar biologische landbouwmethoden.

Deze overgang volgt strenge regelgeving vastgesteld door de Europese Unie en de lokale overheden.

De certificering moet jaarlijks worden vernieuwd en het conversieproces vereist een aaneengesloten periode van drie jaar waarin de biologische landbouwpraktijken strikt worden gevolgd.

Pas nadat deze periode is verstreken en aan alle criteria is voldaan, inclusief speciale opslagcontainers, kan de certificering officieel worden verleend door instanties die zijn geautoriseerd door het Ministerie van Landbouw, Voedselzekerheid en Bossen.

Er worden regelmatig grondige inspecties uitgevoerd. ​"“Tegenwoordig vinden er frequenter en diepgaander controles op de productie plaats dan vroeger”, aldus Re.

Deze inspecties kunnen bestaan ​​uit het verifiëren van bedrijfsgegevens en het ter plaatse bemonsteren van bladeren, aarde en olijfolie. Autoriteiten houden ook toezicht op productievolumes.

Ook de biologische etiketten op verkoopbare verpakkingen moeten specifiek worden goedgekeurd door afgevaardigden van het ministerie voordat ze worden gebotteld.

"Het verkrijgen en behouden van een biologische certificering voor olijfteelt is niet zo eenvoudig als men zou denken. Het is een vrij complex proces,” zei Mazzone.

Pozzo di Gaspare is een van de boerderijen die biologische certificering voor hun bomen nastreefde. Er wordt ook gewerkt aan het certificeren van de resulterende olijfolieproductie als biologisch.

"Als de certificeerder hier komt, vereist de procedure minstens een hele ochtend en de betrokkenheid van onze agronoom, zei Mazzone. Het proces omvat ook het invullen van vragenlijsten en enquêtes en het beantwoorden van andere vragen.

"Dan moet je een Agricultural Assistance Center inschakelen, want deze aanvraag verloopt volgens een specifiek proces, aangezien biologische certificering ook is opgenomen in de officiële administratie van het bedrijf", voegde hij toe. ​"Het bureaucratische gedeelte is een beetje een gedoe, maar met de juiste ondersteuning en gekwalificeerde mensen kan het.”

Certificering brengt elk jaar kosten met zich mee.

"Nog maar een paar dagen geleden stuurde ik een kopie van het contract voor het huidige jaar, voor 2025, en het is ongeveer € 600. En natuurlijk rekent de landbouwkundige ook een vergoeding,” merkte Mazzone op. ​"Uiteindelijk denk ik dat de biologische certificeringen mij zo’n € 700 tot € 800 per jaar kosten.”

Ondanks de Europese Unie ondersteuning bieden Tijdens de conversieperiode worden de kosten voor biologische certificering toegevoegd aan andere productiekosten en beïnvloeden ze de prijs. Lagere opbrengsten zijn typisch tijdens deze fase, aangezien er investeringen worden gedaan om te voldoen aan officiële criteria.

"“Van het planten van nieuwe olijfbomen tot het verkrijgen van biologische certificering voor onze boomgaarden en het doen van kwaliteitsgerichte investeringen, dit alles zou niet mogelijk zijn geweest zonder de Europese Unie”, merkte Mazzone op.

Lokale instellingen ondersteunen deze inspanningen door: specifieke subsidies beschikbaar voor boeren, met een tarief van € 500 tot € 800 per hectare, afhankelijk van de regio.

"Italianen waarderen dit biologische certificaat niet, want zodra je de prijs van het product iets verhoogt, reageren mensen negatief. Ze beseffen niet wat erachter zit, hoeveel werk erin zit,” klaagde Mazzone.

De Siciliaanse producent ziet echter oleotoerisme als een potentiële game-changer voor producenten van hoogwaardige biologische olijfolie.

"Als klanten onze bomen zien, hoe we voor ze zorgen en de biodiversiteit, willen ze graag onze olijfolie proberen. De meeste van die bezoeken, waarbij proeverijen mensen leren om kwaliteit te begrijpen, leveren goede verkopen op,” zei Mazzone.

Er werd toegevoegd dat biologische olijventeelt een unieke ervaring kan bieden voor fijnproevers.

"“We exporteren nu naar de Verenigde Staten een biologische olijfolie die afkomstig is van de oudste olijfboomsoort uit onze regio: Bolzone”, zei hij. ​"Al deze bomen werden begin 19e eeuw vervangen door de Canino-variëteit.^th eeuw. De reden is dat Bolzone vatbaar is voor aanvallen door pathogenen.”

"Maar we hebben het succesvol gekweekt met behulp van biologische methoden, en nu hebben we een prachtige, unieke monocultivar uit een werkelijk bijzondere regio", concludeerde Re.