Onderzoekers introduceren vleermuizen opnieuw in Andalusische olijfgaarden om plagen te bestrijden

Samenvatting

Het LIFE Olivares Vivos+-project is uitgebreid dankzij succesvolle herintroducties van vleermuizen op het Iberisch schiereiland, wat heeft geleid tot minder gebruik van kunstmatige pesticiden en meststoffen in olijfgaarden. Het initiatief, geboren in 2019, promoot het gebruik van vleermuizen als natuurlijke ongediertebestrijders en heeft aangetoond de biodiversiteit te vergroten en economische voordelen te bieden aan boeren door lagere inputkosten.

Na evaluatie van de resultaten van de herintroductie van vleermuizen over het Iberisch schiereiland, LIFE Olivares Vivos+-project kondigde de uitbreiding van dit initiatief aan vanwege de combinatie van effectieve bestrijding van olijfplagen en de daaruit voortvloeiende ecologische en financiële voordelen die voortvloeien uit een verminderd gebruik van kunstmatige pesticiden en meststoffen.

Het initiatief werd geboren in 2019 toen een onderzoeksteam van de Universiteit van Évora, Portugal, een reeks seminars in Spanje hield over de werkzaamheid van vleermuizen als natuurlijke plaagbestrijders, waarbij hun potentieel als een economisch en duurzaam alternatief voor het gebruik van chemische producten werd benadrukt. .

Tijdens hun bezoek bestudeerde het team de LIFE Olivares Vivos+ demonstratie olijfgaard in Virgen de los Milagros, Jaén. Met behulp van speciaal gebouwde instrumenten en computersoftware identificeerden ze in de loop van één nacht zes tot tien verschillende soorten vleermuizen in het bos.

Het relatief hoge aantal gedetecteerde vleermuizen werd toegeschreven aan het olijfteeltmodel van Olivares Vivos, dat is gebaseerd op onderzoek van de afdeling ecologie van de Universiteit van Jaén in samenwerking met het Arid Zones Experimental Station van de Spaanse Nationale Onderzoeksraad.

Dit model probeert de negatieve milieu-impact van de olijventeelt te verminderen en tegelijkertijd de biodiversiteit te vergroten. Dit wordt bereikt door het introduceren van inheemse soorten die geen gewas zijn, het installeren van ondersteunende infrastructuren voor fauna zoals vijvers, nestkasten en omheiningen; en de restauratie van zogenaamde ​"onproductieve gebieden” in olijfgaarden zoals geulen, beekjes, sporen en muren.

Deze verschillen tussen het Olivares Vivos-model en de grotendeels uniforme bosjes met hoge dichtheid en superhoge dichtheid, nu algemeen over de hele wereld, zijn van vitaal belang voor het ondersteunen van insectenetende vleermuizen, omdat echolocatie zonder omgevingsvariatie niet effectief is.

Een belangrijke studies uitgevoerd door onderzoekers van de Universiteit van Évora toonden aan dat structurele vereenvoudiging de activiteitspatronen van zowel insectenetende vleermuizen als insectenplagen in olijfgaarden differentieel beïnvloedt. Bovendien suggereerde het dat structurele vereenvoudiging de biologische bestrijding van vleermuizen op belangrijke olijfplagen zoals de olijfvruchtmot sterk in gevaar kan brengen.

De bezoekende onderzoekers concludeerden dat het Olivares Vivos-model een uitstekende habitat vormt voor vele soorten vleermuizen, waarvan er vele in de regio worden bedreigd of bedreigd.

Sindsdien hebben de twee organisaties samengewerkt om het model verder te verbeteren, waarbij met name het behoud van vleermuizen in de doelstellingen is opgenomen. Nieuwe maatregelen die voortkomen uit deze samenwerking zijn onder meer de introductie van metershoge palen met diverse aangebouwde constructies die als schuil- en nestplaats dienen.

Deze moedigen niet alleen vleermuizen van verschillende soorten aan om het gebied te koloniseren, maar ze dienen ook als waardevolle referentiepunten voor echolocatie, vergelijkbaar met oriëntatiepunten. Dergelijke referentiepunten zijn belangrijk voor het vermogen van vleermuizen om het gebied in kaart te brengen en effectief te navigeren.

Zoals bij alle Project LIFE-initiatieven, heeft de herintroductie van vleermuizen in olijfgaarden naast de milieudoelstellingen zeer duidelijke praktische en economische doelstellingen.

Een enkel individu consumeert doorgaans tussen de 6,000 en 8,000 insecten van verschillende groottes en soorten per nacht. Dit betekent dat hoewel bosjes die het model volgen een veel grotere mate van biologische diversiteit bevatten, het verminderen van plaagsoorten zoals de olijf fruitvlieg is nog steeds aanzienlijk.

Bovendien is vleermuis guano extreem rijk aan nitraten, in de mate dat het vaak wereldwijd in grotten is gewonnen voor gebruik in de landbouw.

Dit biedt boeren nog meer economisch voordeel door lagere inputkosten, aangezien het ongedierte dat de vleermuizen consumeren vervolgens wordt omgezet in een efficiënte en milieuvriendelijke meststof.

De bemoedigende resultaten van het onderzoek tot nu toe hebben ook positieve implicaties voor de uitbreiding van Project LIFE buiten Spanje en naar de regio Alentejo van Portugal, de regio's van Toscane en Apulië in Italië; en zowel de Peloponnesos als Kreta in Griekenland.

Al deze gebieden hebben zowel lokale als migrerende vleermuispopulaties en herbergen verschillende kwetsbare of bedreigde soorten die van deze en soortgelijke initiatieven kunnen profiteren.

• Olivares Vivos
• Landbouw, ecosystemen en milieu