Bekroonde olijfolie vormt de basis voor een rustiger levenswijze op Lefkada.

Samenvatting

Lefkada Micro Farm op het eiland Lefkada in de Ionische Zee biedt bekroonde olijfolie en de kans om eeuwenoude culinaire tradities te ontdekken. De boerderij, opgericht door Andreas Dimitrakopoulos, richt zich op het herstellen van verwaarloosde olijfgaarden en het behoud van het oorspronkelijke Asproelia-ras, wat heeft geleid tot internationale erkenning en een toewijding aan slow food en agritourisme.

Op het eiland Lefkada in de Ionische Zee, Lefkada Micro Farm Het biedt bezoekers bekroonde olijfolie en een kijkje in de eeuwenoude culinaire tradities van het eiland.

De boerderij werd opgericht door Andreas Dimitrakopoulos, een jonge producent die zich in de landbouw begaf. olijventeelt pas een paar jaar geleden, na een stressvol leven in Athene achter zich te hebben gelaten.

""Ik ben in 2020 begonnen met landbouw om te ontsnappen aan mijn stressvolle levensstijl," vertelde Dimitrakopoulos. Olive Oil Times.

""Voordat ik met Lefkada Micro Farm begon, had ik geen enkele ervaring met tuinieren of landbouw," voegde hij eraan toe. ​"Ik heb een diploma in toerismemanagement en heb jarenlang in de horeca gewerkt.

Na zijn terugkeer naar het verwaarloosde bosje van zijn familie, besloot Dimitrakopoulos de bomen nieuw leven in te blazen die ongeveer een eeuw geleden door zijn grootvader, George, waren geplant. Het bosje bestaat uit Asproelia, een lokale variëteit die volgens hem lange tijd onderschat was.

"Tot voor kort werd Asproelia beschouwd als een variëteit met weinig potentie, maar onze internationale prijzen hebben het tegendeel bewezen,” zei hij.

Dimitrakopoulos vertelde dat sommige lokale bewoners hem aanvankelijk hadden aangeraden de bomen te enten op Koroneiki of Kalamon. Hij koos er echter voor om het oorspronkelijke ras te behouden.

""Gelukkig vertrouwde ik mijn grootvader," zei hij.

Hij verdiepte zich al snel in de technische aspecten van de productie en bestudeerde bodemgezondheid, snoeien en frezen Hij paste deze technieken toe terwijl hij werkte aan het herstel van het bos.

""We hebben ons sterk gericht op de gezondheid van de bodem en hebben snoei- en freesmethoden uitgebreid bestudeerd," aldus Dimitrakopoulos. ​"De bomen beloonden ons met een ongelooflijke oogst.”

Dat werk heeft ertoe bijgedragen dat de boerderij in 2025 en 2026 twee keer achter elkaar een zilveren onderscheiding heeft gewonnen. NYIOOC World Olive Oil Competition vanwege de biologische, ongefilterde extra vierge olijfolie.

"NYIOOC "Het is de meest veeleisende en prestigieuze olijfoliewedstrijd ter wereld," zei hij. ​"Het winnen van een prijs daar plaatst ons in de wereldwijde top van de productiesector.”

De boerderij Griekse olijfolie Het wordt hoofdzakelijk geëxporteerd naar het Verenigd Koninkrijk, de Verenigde Staten en Nederland, terwijl kleinere hoeveelheden rechtstreeks op het eiland worden verkocht.

""We verkopen onze producten ook via onze boerderijwinkel van april tot oktober en op een handvol geselecteerde locaties op Lefkada," zei hij. ​"Onze productie is zeer beperkt. Vorig jaar waren we al in juli uitverkocht en 20 procent van onze oogst van 2026 was al vooraf besteld.”

Lefkada Micro Farm is ook bijzonder vanwege de bezoekerservaringen die het rondom olijfolie heeft gecreëerd. Dimitrakopoulos, een gecertificeerd proever, heeft rondleidingen, proeverijen, kooklessen en maaltijden in de openlucht tussen de bomen ontwikkeld.

Olijfolie blijft centraal staan ​​in de beleving. Hij zei dat de rondleidingen op de boerderij erop gericht zijn gasten een beter begrip van het product te geven, van de olijfgaard tot op tafel.

"We noemen het ​''De olijfolie-ervaring,' zei hij. ​"Het programma omvat een rondleiding door de boomgaard, waar we de bomen en de gezondheidsvoordelen van de olie bespreken. Vervolgens organiseren we een proeverij van verschillende oliën, zodat gasten het verschil kunnen zien tussen industriële en premium kwaliteit.

Bezoekers kunnen ook traditionele lokale gerechten bereiden met groenten van de boerderij of deelnemen aan praktische bakworkshops gericht op Griekse filodeegtaarten.

Dimitrakopoulos zei dat deze lessen bedoeld zijn om gasten in contact te brengen met het lokale culinaire erfgoed en recepten die van generatie op generatie zijn doorgegeven.

""We koken zonder elektriciteit, alleen met onze houtgestookte oven en veel extra vierge olijfolie," zei hij.

Hij voegde eraan toe dat de boerderij ook een zevengangenmenu aanbiedt. ​"Een culinaire ervaring waarbij de ingrediënten rechtstreeks van de boerderij komen, soms begeleid door live traditionele Griekse muziek en olijfolieproeverijen voor zowel privé- als publieke groepen.

Het geheel wordt gevormd door wat Dimitrakopoulos omschrijft als een filosofie van langzaam leven. Hij noemt het landgoed vaak een slow-foodboerderij en zegt dat het een bewuste afwijzing van snelle oplossingen weerspiegelt.

Lefkada Micro Farm is ook lid van Slow Food International, waardoor het project aansluit bij een bredere focus op lokale voedselcultuur, traditioneel koken en agrotoerisme.

"Ons motto is ​'"Wij verbouwen echt voedsel, we koken langzaam," zei hij. ​"We koken langzaam omdat we respect hebben voor de ingrediënten en het proces. Hier zijn geen shortcuts, alleen passie, liefde en een diep respect voor het ritme van de natuur.”

Dimitrakopoulos zei dat zijn grootste ambitie is dat de boerderij niet alleen een bedrijf wordt, maar ook een plek van inspiratie.

"Voor de oude Grieken was de Mouseion "Het was een plek om de Muzen te aanbidden, de godinnen van kunst en cultuur," zei hij.

"In de interpretatie ervan uit het Victoriaanse tijdperk betekende het woord ​''Museum' betekent een plek die je bezoekt om inspiratie op te doen. Dat is precies wat ik wil dat Lefkada Micro Farm is."

Terugkijkend op zijn besluit om de horeca te verlaten en terug te keren naar het bos, zei Dimitrakopoulos dat hij iets betekenisvols wilde opbouwen, zowel voor zichzelf als voor de bredere gemeenschap.

""Een moeder stuurde me de dag na haar bezoek een bericht waarin ze vertelde dat haar zoon later boer wil worden," zei hij. ​"Dat was het moment waarop ik wist dat ik op het juiste levenspad zat.”

""De olijfenteelt is een eeuwenoud erfgoed op mijn eiland," voegde hij eraan toe. ​"Helaas heerst er al lange tijd een mentaliteit van kwantiteit boven kwaliteit. Dat is hartverscheurend, want het terroir en het potentieel van de lokale druivensoorten zijn van wereldklasse.”

""De olijfbomen staan ​​altijd voor ons klaar en geven het beste van zichzelf," zei hij. ​"Het is onze taak om te begrijpen hoe ze functioneren en hen te helpen floreren.”