Olijfolie maken op een zonovergoten hotspot

Samenvatting

De eilanden van de Cycladen, zoals Mykonos en Santorini, staan ​​bekend om hun schoonheid en toerisme, maar ze hebben ook een groeiende lokale productie van olijfolie, met inspanningen om inheemse variëteiten te promoten en de kwaliteit te verhogen. Ondanks uitdagingen zoals waterschaarste en beperkte verwerkingsfaciliteiten, werken lokale coöperaties aan het verhogen van de productie en kwaliteit van olijfolie op deze eilanden als alternatief voor de toeristenindustrie.

Er zijn niet veel plaatsen op aarde die kunnen tippen aan de schoonheid van Mykonos, Santorini en de andere eilanden van het Cycladencomplex aan de Egeïsche Zee. En u kunt er zeker van zijn dat u beroemde acteurs, popsterren en andere beroemdheden van over de hele wereld zult tegenkomen die elke zomer naar deze kleine stukjes land in de zee trekken voor een levendige vakantie.

Toerisme is de belangrijkste motor van de lokale economie, maar niet veel mensen weten dat er meer is dan prachtige stranden, de hele nacht clubbezoek en non-stop amusement.

De eilanden zijn praktisch waterloos - reservoirs, een paar putten en enkele ontziltingsinstallaties dekken de vraag. Het terrein is ruig en dor, maar de lokale bevolking slaagt erin om groenten, citrusbomen, wijngaarden en olijfbomen te verbouwen.

Volgens het ministerie van Landbouw van de Cycladen bedroeg de lokale productie van olijfolie voor het oogstseizoen 430/2016 ongeveer 17 ton. De meeste kleine eilanden hebben hun eigen olijfoliemolen: Syros heeft twee oliemolens en Amorgos, Ios, Milos, Sifnos en Kimolos hebben elk één molen die ook voorziet in de behoeften van andere eilanden waar dergelijke faciliteiten niet bestaan.

op Mykonos, ​'EROS' is de lokale coöperatie van wijn- en olijfolieproducenten die de inheemse wijnvariëteiten wil promoten teelt van olijfbomen.

Dimitris Rousounelos, een voedselschrijver en het hoofd van de coöperatie, sprak met Olive Oil Times over het maken van olijfolie op het eiland en de moeilijkheden waarmee de producenten worden geconfronteerd.

"Vanwege de morfologie van het eiland zijn er hier geen uitgestrekte olijfgaarden. Olijfbomen worden geplant op krappe plaatsen of aan de randen van andere teelten. Dit komt ook doordat het land waardevoller is voor toeristische ontwikkeling dan voor landbouwdoeleinden. " hij schreef op.

"In de afgelopen 12 jaar heeft onze coöperatie ongeveer 15,000 olijfbomen weggegeven en ik reken dat er vandaag ongeveer 30,000 bomen op het eiland staan. Ondanks het droge terrein proberen we de bomen af ​​en toe water te geven. De gebruikte cultivar is de Koroneiki en we hebben ook de cultivars Kalamon en Amfissas voor tafelolijven ”, zei hij.

Hoewel de teelt van olijfbomen op het eiland beperkt is, was Rousounelos er erg enthousiast over en zei: ​"We hebben al drie seminars en proeverijen over olijfolie georganiseerd. Onze olie voldoet aan hoge eisen, maar kan nog niet als extra vierge worden geclassificeerd omdat de olijven voor verwerking naar Tinos, Andros en soms naar fabrieken in Attica worden verscheept. Dus de tijd die nodig is voor de verwerking, degradeert ons product naar lagere categorieën ”.

De oogst op het eiland begint half oktober en eindigt eind november, hoewel sommige olijven eind september klaar zijn om geoogst te worden.

"Verschillende producenten willen eerder dan normaal beginnen met oogsten om olie van betere kwaliteit en geur te krijgen, maar ze moeten worden gesynchroniseerd met de oliemolens op de andere eilanden die in oktober opengaan, ”zei Rousounelos.

"We hopen dat we volgend jaar een gemeentelijke molen hier hebben. Dit zal een langverwachte prestatie zijn en een grote impuls voor de lokale olijfolieproductie in termen van kwantiteit. Maar het beste deel is dat het ons in staat zal stellen om eindelijk de extra vierge olijfolie van Mykonos te maken, een groot pluspunt voor onze dagelijkse tafel en voor de restaurants en hotels die lokale extra vierge olijfolie aan hun klanten kunnen serveren. We willen onze wortels herontdekken in het telen en produceren van lokale kwaliteitsproducten als alternatief voor de monocultuur van toerisme," concludeerde hij.

In Santorini is wijn het belangrijkste product van het eiland, maar volgens de lokale landbouwer Giorgos Skopelitis zijn de olijfbomen de afgelopen jaren exponentieel begonnen te groeien.

"Er zijn veel olijfbomen op het eiland en ze worden er elk jaar meer en meer. Wat hier gebeurt, is dat de olijfgaarden overal verspreid zijn, zodat men de omvang van de bosjes niet gemakkelijk kan bevatten omdat ze versnipperd zijn. En daarom hebben we geen duidelijk zicht op de exacte hectares die worden gebruikt voor de teelt van olijfbomen, ”vertelde Skopelitis ons.

De cultivar Koroneiki wordt gebruikt in Santorini en de oogst begint meestal eind oktober. ​"De olijfbomen krijgen geen water omdat de watervoorraden schaars zijn. Dat is tenslotte algemeen bekend niet-geïrrigeerde olijfbomen geef de beste olie, hoewel de olie die hier uitkomt meestal wordt geclassificeerd als vierge, omdat we niet de middelen hebben om extra vierge olijfolie te maken, ”voegde Skopelitis toe.

"Er is een kleine oliemolen op het eiland die een paar jaar heeft gefunctioneerd, maar nu stilstaat omdat er problemen waren met het verkrijgen van een exploitatievergunning. De lokale producenten laten hun olijven verschepen naar Naxos, Ios of zelfs Kreta. Dit is duidelijk een probleem en het zou een enorm voordeel voor hen zijn als de molen weer open zou kunnen gaan, zodat ze olijfolie van hogere kwaliteit kunnen produceren zonder de oogst weg te sturen. "

Mykonos, Santorini en alle zogenaamde kleine eilanden van het Cycladencomplex hebben een behoorlijk aandeel in het maken van olijfolie, hetzij door olijfbomen te verbouwen of door olijven te verwerken. Voor het lopende jaar zal een subsidie ​​van meer dan € 9 miljoen ($ 10.74 miljoen) van de Europese Unie en van de staat worden verstrekt aan lokale producenten als een stimulans om hun traditionele olijfgaarden te behouden en niet over te schakelen op een ander soort teelt.

Hun bijdrage aan het totaal olijfolieproductie van Griekenland misschien klein, maar de eilanden laten zien dat er zelfs op onherbergzaam terrein olijfbomen bestaan ​​en met een beetje zorg en liefde kunnen ze tonnen olijfolie teruggeven.

• EROS, coöperatie van wijn- en olijfolieproducenten van Mykonos


• Agronieuws