Mediterraan dieet op de lijst van immaterieel erfgoed van UNESCO

Samenvatting

De vijfde sessie van het UNESCO Intergouvernementele Comité in Nairobi heeft 51 nieuwe elementen op de UNESCO-lijsten van immaterieel erfgoed geplaatst, met 47 op de representatieve lijst en 4 op de urgente beschermingslijst, waaronder het mediterrane dieet. Het mediterrane dieet, dat in 2010 werd opgenomen, omvat een reeks vaardigheden, kennis, praktijken en tradities met betrekking tot voedselconsumptie, sociale interactie en respect voor het grondgebied en de biodiversiteit in Spanje, Griekenland, Italië en Marokko.

NIEUWS BREAKEN

De vijfde sessie van het Intergouvernementeel Comité van UNESCO, onder voorzitterschap van Jacob Ole Miaron (Kenia) en bijeenkomst in Nairobi met ongeveer 450 deelnemers, beëindigde zijn werk op 19 november door 51 nieuwe elementen op de UNESCO-lijst te plaatsen. Lijsten van immaterieel erfgoed.

Voor de eerste keer bijeen in Sub-Sahara Afrika (Kenia), bespraken de vierentwintig statenleden van het Intergouvernementeel Comité voor de bescherming van het immaterieel cultureel erfgoed van UNESCO en besloten vier elementen op de urgente veiligheidslijst en 47 elementen op de vertegenwoordiger op te nemen. Lijst.

De beslissing van het Comité wordt wereldwijd nauwlettend gevolgd door gemeenschappen die zich bewust zijn van het belang van de bescherming van hun erfgoed. De Immateriële Culturele Lijst is gestart in 2003 en omvat nu zo'n 166 inzendingen, waaronder Kroatisch kantklossen, Argentijnse tango en Tibetaanse opera.

Het initiatief om het mediterrane dieet op de lijst op te nemen begon vier jaar geleden toen Italië, Spanje, Griekenland en Marokko het naar voren brachten. Het voldeed niet aan de richtlijnen van UNESCO en het initiatief werd afgewezen. Afgelopen augustus hebben de vier landen, met Italië als coördinator, hun indieningsverzoek herwerkt.

Het mediterrane dieet

Ingeschreven in 2010 op de representatieve lijst van immaterieel cultureel erfgoed van de mensheid

landen: Spanje — Griekenland — Italië — Marokko

Het mediterrane dieet bestaat uit een reeks vaardigheden, kennis, praktijken en tradities, variërend van het landschap tot de tafel, met inbegrip van de gewassen, oogsten, vissen, conservering, verwerking, bereiding en vooral consumptie van voedsel. Het mediterrane dieet wordt gekenmerkt door een voedingsmodel dat in de tijd en in de ruimte constant is gebleven, voornamelijk bestaande uit olijfolie, granen, vers of gedroogd fruit en groenten, een matige hoeveelheid vis, zuivel en vlees, en veel specerijen en specerijen,
allemaal vergezeld van wijn of infusies, altijd met respect voor de overtuigingen van elke gemeenschap. Het mediterrane dieet (van het Griekse diaita,levenswijze) omvat meer dan alleen voedsel. Het bevordert de sociale interactie, aangezien gemeenschappelijke maaltijden de hoeksteen zijn van sociale gebruiken en feestelijke evenementen. Het heeft geleid tot een aanzienlijke hoeveelheid kennis, liederen, spreuken, verhalen en legendes. Het systeem is geworteld in respect voor het grondgebied en de biodiversiteit, en zorgt voor het behoud en de ontwikkeling van traditionele activiteiten en ambachten die verband houden met visserij en landbouw in de mediterrane gemeenschappen, waarvan Soria in Spanje, Koroni in Griekenland, Cilento in Italië en Chefchaouen in Marokko voorbeelden zijn . Vrouwen spelen een bijzonder cruciale rol bij de overdracht van expertise, evenals kennis van rituelen, traditionele gebaren en vieringen, en het veiligstellen van technieken.

Wat is immaterieel erfgoed?

De term ​'cultureel erfgoed' is de afgelopen decennia sterk van inhoud veranderd, mede dankzij de door UNESCO ontwikkelde instrumenten. Cultureel erfgoed stopt niet bij monumenten en verzamelingen objecten. Het omvat ook tradities of levende uitdrukkingen geërfd van onze voorouders en doorgegeven aan onze nakomelingen, zoals orale tradities, podiumkunsten, sociale praktijken, rituelen, feestelijke gebeurtenissen, kennis en praktijken met betrekking tot de natuur en het universum of de kennis en vaardigheden om traditionele ambachten.

Hoewel kwetsbaar, immaterieel cultureel erfgoed een belangrijke factor is bij het in stand houden van culturele diversiteit in het licht van de toenemende globalisering. Inzicht in het immaterieel cultureel erfgoed van verschillende gemeenschappen helpt bij de interculturele dialoog en stimuleert wederzijds respect voor andere manieren van leven.

Het belang van immaterieel cultureel erfgoed is niet de culturele manifestatie zelf, maar de rijkdom aan kennis en vaardigheden die erdoor van generatie op generatie wordt overgedragen. De sociale en economische waarde van deze overdracht van kennis is relevant voor minderheidsgroepen en voor reguliere sociale groepen binnen een staat, en is even belangrijk voor ontwikkelingslanden als voor ontwikkelde staten.

Bron: UNESCO

Lees verder:

UNESCO: wat is immaterieel erfgoed?

UNESCO: Conventie voor de bescherming van het immaterieel cultureel erfgoed (PDF)