De Algerijnse olijfoliesector behoudt momentum ondanks de slechte oogst

Samenvatting

Ondanks een teleurstellende oogst blijven ambtenaren in Algerije optimistisch over de toekomst van de olijfoliesector, met een productie in het oogstjaar 2023/24 die naar verwachting 40 - 50 procent lager zal zijn dan verwacht vanwege ongunstige weersomstandigheden. Hoewel Algerije traditioneel het grootste deel van zijn olijfolieproductie binnenlands consumeerde, is er een groeiende trend onder jongere consumenten naar hogere kwaliteit vierge en extra vierge olijfolie, wat leidt tot een toename van de export en een focus op het verbeteren van de productiekwaliteit.

Ondanks een teleurstellende oogst in Algerije zijn boeren en ambtenaren optimistisch dat de sector in het op twee na grootste olijfolieproducerende land van Afrika zijn opwaartse lijn zal voortzetten.

Volgens Olivier Rives, de projectmanager van de PASA-programma, die vijf jaar lang de olijfoliesector van het land heeft gepromoot, lag de productie in het oogstjaar 2023/24 grofweg 40 procent onder de aanvankelijke verwachtingen.

In haar jaarlijkse pre-oogstprognose die in november werd gepubliceerd, schatte de Internationale Olijfolieraad dat Algerije 93,000 ton zou produceren, wat in lijn zou zijn geweest met het gemiddelde van de voorgaande vijf jaar.

Rives vertelde het echter Olive Oil Times De provincie zal in 40,000/50,000 waarschijnlijk tussen de 2023 en 24 ton olijfolie produceren, ongeveer 50 procent onder het vijfjarig gemiddelde.

Arezki Toudert, de voorzitter van het Nationaal Comité voor de Olijfoliesector, vertelde de lokale media dat de hete zomer en herfst van het land een adequate olieaccumulatie in olijven die wel overleefden, verhinderden en de ontwikkeling van de olijvensector bevorderden. olijf fruitvlieg net toen de oogst op het punt stond te beginnen.

"Dit jaar was erg moeilijk voor de olijventelers”, zei hij. ​"Net na het begin van de bloei, rond juni, trok de intense hitte van zo'n 50 ºC in juli over het noorden van het land, met enorme verliezen tot gevolg. Alleen de geïrrigeerde olijfboomgaarden hier en daar bleven gespaard.”

"De klimatologische omstandigheden bevorderden de verspreiding van deze plaag, vooral de stijging van de temperaturen in september en oktober”, aldus Toudert.

Ondanks de tegenslagen blijven ambtenaren er vertrouwen in hebben dat de olijfolieproductie in Algerije de opwaartse trend kan voortzetten.

Sinds het begin van de IOC-registratie zijn de opbrengsten in Algerije gestaag gestegen, van gemiddeld 21,500 ton per jaar van 1990/91 tot 1994/95 tot tussen 70,000 en 90,000 ton in de afgelopen vijf jaar.

Terwijl de olijfolieproductie zich van oudsher concentreerde op de noordelijke kustlijn van Algerije en het iets nattere Atlasgebergte, heeft de sector een opmerkelijke expansie doorgemaakt onder leiding van inspanningen van de overheid om plant 400,000 hectare van olijfgaarden.

In Kabylië, de grootste olijfolieproducerende regio van het land, heeft de teelt zich verspreid naar halfwoestijn- en woestijngebieden in het zuiden, waardoor dorre landschappen zijn getransformeerd in groenere olijfgaarden.

Traditionele olijfgaarden beslaan ongeveer 64 procent van de olijventeeltoppervlakte in Algerije. Ter vergelijking: bosjes met hoge en superhoge dichtheid zijn goed voor respectievelijk 21 en 15 procent, maar deze bosjes nemen toe.

"De olijventeeltgebieden in het noorden worden als traditioneel beschouwd ​'uitgebreid omdat de bosjes minder dan 100 olijfbomen per hectare bevatten”, zegt Yamina Derdah, olijfolieconsulent bij Oleiconseil. ​"Met andere woorden: er is geen concurrentie tussen de olijfbomen, in tegenstelling tot de zuidelijke delen waar dat wel meer is ​'intensief', waar er meer dan 250 olijfbomen per hectare staan.”

Als gevolg hiervan zei Derdah de bosbranden die brandden in het noorden van het land zal de afgelopen jaren een beperkte impact hebben op de productie en nieuwe olijfboomplantages.

Toch gelooft ze dat traditionele olijfgaarden een essentiële rol zullen spelen in de sector klimaatverandering blijft Noord-Afrika maken heter en droger.

"Het noordelijke gebied is ook zeer veerkrachtig en heeft zich aangepast aan de klimaatverandering”, aldus Derdah. ​"Hoewel er minder bomen zijn en de regio niet veel olijfolie produceert, is deze resistent. Het noorden ligt in de bergen en heeft minder water nodig omdat het verder weg ligt van de woestijn.”

Algerije behoort gedurende een goed jaar tot de top tien van olijfolieproducerende landen ter wereld. Rives zei echter dat het land historisch gezien vrijwel de gehele productie heeft geconsumeerd.

"Op een gegeven moment was 99 procent van de productie bestemd voor binnenlandse consumptie”, zei hij. ​"Het land consumeerde alles wat het produceerde en liet niets over om in het buitenland te verkopen.”

"Wat overbleef voor de export was lampante van lage kwaliteit, die in Europa niet als olijfolie verkocht kon worden, omdat dit soort olie voornamelijk wordt gebruikt voor het maken van zeep en kaarsen,” voegde Rives eraan toe.

Ondanks de wijdverbreide prevalentie bleek uit een onderzoek van PwC, een van de vier grote accountantskantoren ter wereld, en PASA dat olijfolie door velen in Algerije nog steeds wordt gezien als een product van basiskwaliteit.

Uit het onderzoek onder 800 Algerijnse huishoudens en 300 Algerijnen die in het buitenland wonen, bleek dat 99 procent van de respondenten naast olijfolie ook andere plantaardige oliën consumeerde, zoals koolzaad en soja.

Volgens Rives bleek uit het onderzoek dat ​"Algerijnen in de diaspora en thuis geven een overweldigende voorkeur aan olijfolie of lampante van lagere kwaliteit; 80 procent van de respondenten gaf hier de voorkeur aan. Ze houden niet van extra vergine olijfolie.” Hij merkte op dat hetzelfde dertig jaar geleden in Spanje gold.

"Een lokale historicus legde uit dat drie generaties Algerijnen gewend raakten aan olijfolie van lagere kwaliteit omdat vele jaren geleden een grote lokale producent deze olie exclusief aan het publiek had verkocht”, voegde hij eraan toe. ​"Tegenwoordig herinnert het sommigen nog steeds aan hun kindertijd. Er zijn echter geen gezondheidsvoordelen.”

Als gevolg hiervan exporteert Algerije het grootste deel van de vierge en extra vierge olijfolie die het jaarlijks produceert. ​"Algerije verkoopt grote hoeveelheden olijfolie aan landen als Tunesië, Libië, Canada, Europese landen en over de hele wereld”, bevestigde Derdah.

Rives is echter van mening dat de jongere generatie Algerijnse consumenten hun voorkeuren verschuift naar olijfolie van eerste persing en extra vierge.

"Er is een stijgende vraag naar extra vergine olijfolie en een afnemende vraag naar lampante”, aldus Rives. ​"Beïnvloeders van sociale media informeren hun ouders over de cardiovasculaire gezondheid. Op hun beurt stimuleren deze nieuwe consumenten producenten om de kwaliteit te verbeteren.”

Rives en Derdah geloven dat de combinatie van marktkrachten en initiatieven zoals het PASA-programma de binnenlandse vraag naar extra vierge en vierge olijfolie zal blijven stimuleren en de capaciteit zal vergroten om deze superieure olijfoliekwaliteiten aan buitenlandse markten te leveren.

"De bevolking van olijventelers staat te popelen om te veranderen”, aldus Rives. ​"Het is net als wijn in Frankrijk. Olijfolie zit in alle tradities. Bij alle rituelen is olijfolie inbegrepen. Daarom hebben producenten een enorme honger om de kwaliteit te verbeteren.”

• Algerije Eco